English version
Uroczystości pogrzebowe rozpoczęły się mszą św. w Bazylice św. Elżbiety we Wrocławiu. Po jej zakończeniu odczytano jeden z poruszających wierszy autorstwa mjr Wandy Kiałki. Powstał on podczas jej pobytu w sowieckim łagrze, gdzie wraz z grupą współwięźniarek pisała wiersze, odnajdując w słowach siłę, nadzieję i wiarę w odzyskanie wolności. Był to jeden z najbardziej wzruszających momentów uroczystości.
Następnie kondukt żałobny odprowadził Bohaterkę na cmentarz parafialny św. Wawrzyńca przy ul. Bujwida we Wrocławiu, gdzie spoczęła na wieczny spoczynek. Podczas uroczystości głos zabrał prof. Stanisław Ułaszewski, prezes Okręgu Dolnośląskiego Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej oraz wieloletni przyjaciel mjr Wandy Kiałki, który wspominał Jej niezwykłe życie, niezłomną postawę oraz bezgraniczne oddanie Polsce.
Wanda Kiałka urodziła się 15 grudnia 1922 roku w Wilnie. Do konspiracji wstąpiła jako 19-latka. Służyła w wileńskich strukturach Armii Krajowej jako sanitariuszka i łączniczka. Przeszła przez obóz w Miednikach oraz zesłanie do Kaługi. W 1945 roku, po pokazowym procesie w Moskwie, została skazana na 20 lat katorgi w Workucie. Pracowała m.in. w kopalni, kamieniołomach i cegielni. Wolność odzyskała dopiero 17 listopada 1956 roku, po czym zamieszkała we Wrocławiu.
Za swoją służbę została odznaczona m.in. Krzyżem Armii Krajowej, Krzyżem Walecznych, Krzyżem Partyzanckim oraz Brązowym Krzyżem Zasługi. Jej życie było świadectwem odwagi, poświęcenia, wierności przysiędze i walki o wolną Polskę. W 2024 roku odsłoniła we Wrocławiu Pomnik Żołnierzy Niezłomnych, oddając hołd swoim towarzyszom broni.
Cześć Jej pamięci!