-
Dyrektor Oddziału Instytutu Pamięci Narodowej we Wrocławiu dr hab. Kamil Dworaczek zaprasza na uroczyste oznaczenie grobu Edwarda Człapy insygnium Grób Weterana Walk o Wolność i Niepodległość Polski - Cmentarz komunalny Wrocław-Pawłowice, 9 czerwca 2026 -
Dyrektor Oddziału Instytutu Pamięci Narodowej we Wrocławiu dr hab. Kamil Dworaczek zaprasza na uroczyste oznaczenie grobu Edwarda Człapy insygnium Grób Weterana Walk o Wolność i Niepodległość Polski - Cmentarz komunalny Wrocław-Pawłowice, 9 czerwca 2026
Edward Człapa dorastał w Szamotułach niedaleko Poznania. W 1956 r. pracował jako stolarz w Poznańskim Przemysłowym Zjednoczeniu Budowlanym. 28 czerwca dołączył do demonstracji, a w kolejnych godzinach protestu aktywnie włączył się w zdobywanie broni m.in. z posterunków Poznaniu, Puszczykowie, Mosinie i Czempiniu.
W browarze przy ul. Dąbrowskiego utworzyła się bojówka w skład której wchodzili min. Edward Człapa, Ryszard Klupieć, Rajmund Piątek, Zenon Pytlak i Tadeusz Szajek. Następnie udało jej się przejąć na placu Asnyka samochód ciężarowy, by następnie skierować się na Komendę Dzielnicową Milicji Obywatelskiej – Jeżyce. Powstańcy zaopatrzeni w broń chcieli rozbroić placówkę, jednak załoga komendy zaczęła ostrzeliwać próbującą dostać się do środka grupę.
Grupa skierowała się na posterunek w Puszczykowie, który nie był przygotowany na atak demonstrantów i nie posiadał łączności z władzą zwierzchnią, a informacja o zdobyciu Komendy Wojewódzkiej dotarła do milicjantów od mieszkańców miasta. Gdy bojówka Edwarda Człapy ostrzelała posterunek, to znajdujący się w nim milicjanci postanowili się poddać. W ręce demonstrantów wpadł tylko jeden pistolet, ponieważ przezorni milicjanci ukryli broń w ogrodzie.
Z Puszczykowa bojówka skierowała się do Mosiny, gdzie udało się z zaskoczenia zająć i rozbroić posterunek. Powstańcom udało się zdobyć siedem sztuk broni wraz z amunicją. Po zakończonej sukcesem akcji, bojówka udała się do Czempinia.
Podczas próby ataku na posterunek w Czempiniu doszło do wymiany ognia między powstańcami, a milicjantami. Dwóch członków bojówki zostało rannych, co wymusiło na grupie powrót do Poznania.
Edward Człapa po zakończeniu demonstracji został zatrzymany i przewieziony do aresztu przy Wojewódzkim Urzędzie do spraw Bezpieczeństwa Publicznego. Mimo tego, że nie osiągnął pełnoletności, miał zostać postawiony na czele „procesu dziesięciu”. W wydanym 9 września 1956 t. akcie oskarżenia przeciwko Edwardowi Człapie. Ryszardowi Klupieciowi, Alojzemu Chrobotowi, Zenonowi Pytlakowi, Rajmundowi Piątkowi, Mieczysławowi Stachowiakowi, Sylwestrowi Koniecznemu, Henrykowi Zeibelowi, Jackowi Wachowiakowi i Henrykowi Janasikowi, postawiono zarzut gwałtownych zamachów na funkcjonariuszy MO w Poznaniu i na terenie ówczesnego województwa poznańskiego.
Wskutek amnestii z października 1956 r. opuścił areszt. Edward Człapa zmarł 9 marca 2010 r. i został pochowany na Cmentarzu Komunalnym na wrocławskich Pawłowicach.