Instytut Pamięci Narodowej we Wrocławiu

16 grudnia 1981 roku strajk został brutalnie spacyfikowany przez siły ZOMO i wojska. Ogrom sił, które skierowano do kopalni tj. 1471 funkcjonariuszy MO i ZOMO oraz 760 żołnierzy, dysponujących 22 czołgami i 44 wozami bojowymi, połączony z wykorzystaniem broni palnej, doprowadził do śmierci 9 górników i obrażeń kolejnych 23. 

O tych wydarzeniach, w swoim wystąpieniu, wspominał Wojciech Trębacz, naczelnik OBUWiM we Wrocławiu, podkreślając fakt, że spotykamy się nie tylko w 43. rocznicę komunistycznej zbrodni, ale właściwie w godzinach tych wydarzeń. Nadmienił również, że w tej chwili szczególnie pamiętamy również o innych ofiarach stanu wojennego i osobach cierpiących z powodu działań reżimu komunistycznego. 

W spotkaniu wzięli udział m.in. Grażyna Najnigier, jedna z inicjatorek powstania tablicy na murze ZK nr 1, więzieni w tym zakładzie w czasie stanu wojennego Tytus Czartoryski i Krzysztof Grzelczyk, członkowie Stowarzyszeń m. in. „Niezłomni” wraz z pocztem sztandarowym, Rada ds. Działaczy Opozycji Antykomunistycznej, Stowarzyszenie Solidarność Walcząca, przedstawiciele Światowego Związku Żołnierzy AK i Ogólnopolskiego Oddziału Kołomyjan „Pokucie” z Przemysławem Lazarowiczem, jednym z najmłodszych, 18-letnim wówczas, internowanym w stanie wojennym.   

Szczególnego znaczenia nabiera fakt wystawienia warty honorowej przez funkcjonariuszy służby więziennej. Gospodarze miejsca – Dyrekcja Zakładu Karnego nr 1, uhonorowali bohaterów uroczystości złożeniem okolicznościowego wieńca przez delegację na czele z majorem Tomaszem Florczykiem.   

Pacyfikacja kopalni „Wujek” – największa zbrodnia stanu wojennego. Więcej na ten temat.