Instytut Pamięci Narodowej we Wrocławiu

Postać Mieczysława Bujaka ma wyjątkowe znaczenie dla Oddziału IPN we Wrocławiu. Na przestrzeni ostatnich kilkunastu lat był bohaterem wielu działań o charakterze naukowym, edukacyjnym i memoratywnym m.in wystawy „Walczyliśmy o nową Polskę... Polskę dla wszystkich. Por. Mieczysław Bujak (1926–1951)”.

Mieczysław Bujak, ps. „Gryf” urodził się 2 kwietnia 1926 r. Przed wojną był harcerzem. Od 1942 r. służył w AK. Był łącznikiem i kolporterem podziemnej prasy. W okresie od 26 czerwca do 1 sierpnia 1944 r. był dowódcą drużyny w zgrupowaniu partyzanckim AK Kampinos. W Powstaniu Warszawskim walczył w szeregach Odziałów Specjalnych „Jerzyki”. Po zakończeniu Powstania został uwięziony. Do kwietnia 1945 r. był jeńcem w stalagach XI A Altengrabov i XI B Fallingsbostel. Został uwolniony przez wojska amerykańskie. W okresie od 12 kwietnia do 10 września 1945 r. był żołnierzem jednostki pancernej 3 Armii USA. Uczestniczył w walkach na terenie Czech. W dniu 14 października 1945 r. powrócił do Polski. W 1946 r. był żołnierzem oddziału partyzanckiego WiN kpt. Mariana Bernaciaka „Orlika” na terenie powiatu puławskiego. Po rozwiązaniu oddziału zgłosił się ochotniczo do Ludowego Wojska Polskiego. Od 19 października 1946 r. strzelec 29 pp 10 DP. W 1946 r. został skierowany do Oficerskiej Szkoły Piechoty nr 1 w Krakowie (od 1947 r. we Wrocławiu), gdzie kształcił się do 1948 r. W latach 1948-1949 dowodził plutonem w Oficerskiej Szkole Piechoty nr 2 w Jeleniej Górze, następnie dowodził kompanii 1 DP im. Tadeusza Kościuszki. Od 1949 roku był inwigilowany przez Informację Wojskową. Został aresztowany 19 sierpnia 1950 r. pod fałszywymi zarzutami gromadzenia broni i prowadzenia wśród podchorążych „agitacji antypaństowej” oraz przynależności do konspiracyjnej organizacji WiN. Wobec ppor. Bujaka i kilkunastu jego podkomendnych zastosowano brutalne metody śledcze. W jednym z zachowanych protokołów przesłuchań odnotowano słowa ppor. Bujaka „Walczyłem o nową Polskę, Polskę dla wszystkich”. 25 kwietnia 1951 r. został skazany przez Wojskowy Sąd Okręgowy nr IV w na karę śmierci. Wyrok wykonano 30 sierpnia tegoż roku o godzinie 20.00 w Więzieniu nr I przy ulicy Kleczkowskiej we Wrocławiu. Szczątki ppor. Bujaka ekshumowano w 2008 r. z kwatery 81A Cmentarza Osobowickiego we Wrocławiu w wyniku prac prowadzonych przez Oddziałowe Biuro Edukacji Publicznej IPN we Wrocławiu.